Fotoverslagen zomer 2009

Zozo, het was met het zomertje wel! Deze zomer stond in het teken van Oost-Europa. Het begon met een trip van 2 weken naar Oekraïne, de parel van de Zwarte Zee.

Later heb ik een bezoek van twee weken gebracht aan Kroatië. Wil je wat zien van de roadtrip door Kroatië? Klik dan op de onderstaande foto.

3784134843_0f5919a94a_m_2

En de reis naar Oekraïne zit onder deze foto:

3595503970_7d47311cb6_m

Enjoy!

10 August 2009
By on 13:32
Ik? Ik ben consuminderman! (wannabe)

Op de TV heb ik een goede geestverwant gevonden in de Consuminderman. Waar het volgens mij op neer komt is dat je niet onnodig moet consumeren. Kijk, als je TV stuk gaat en je wil zo’n mooie grote aan de muur, dan hoor je mij niet zeuren. Hoewel ikzelf die keuze niet zou maken. Maar het gaat dan bijvoorbeeld om zaken als Welpies (wat moet je er mee?), snuisterijen van zaken als Xenos en aanverwante winkels, monstertjes van shampoo die je nooit zou gebruiken, etc. Kortom, al die zaken die in eerste instantie nog wel ‘leuk’ lijken, maar al snel in je vensterbank, op je eettafel of ergens anders in huis nutteloos stof gaan verzamelen.

In het kader van het consuminderen wil ik dus ook nooit die voetbalplaatjes bij de Zaanse grootgrutter. Als je ze wilt sparen, dan prima, maar ik wil die meuk gewoon niet in mijn Carbon Footprint hebben, omdat ik er niets mee doe. Dus elke keer als Anita, Kelly, Priscilla of een andere dame in blauw uniform mij de plaatjes aanbiedt zeg ik ‘Nee dankje’, in de overtuiging dat ik in ieder geval niet nodeloos gebruik heb gemaakt van de middelen van moeder aarde. Dat ik ondertussen met een tros bananen uit een ver tropisch land naar buiten kom negeren we in dit kader maar even ;) Overigens had de laatste caissière een goede truc gister, door mijn kassabon om de plaatjes heen te vouwen, waardoor ik pas later doorhad dat ik ze had.

Maar wat vorige week gebeurde deed mijn inspanningen om te consuminderen teniet. Wederom kreeg ik de vraag of ik een stapel van die plaatjes wilde, waarop ik natuurlijk afwijzend antwoordde. Vervolgens zegt de volgende dame in de rij ‘Oh, geef ze maar aan mij!’. Tja, en wie ben ik dan om op zaterdagmiddag een verhaal af te steken over het feit dat ze door haar actie mijn carbon footprint alsnog vergroot? Daarna heb ik nachten lang moeilijk kunnen slapen, omdat ik worstelde met een mogelijke oplossing. Toch maar accepteren en meteen bij het oud papier? Een foldertje drukken om bij de kassa achter te laten? Voortaan naar de West-Friese grootgrutter in plaats van de Zaanse?
Maar vanochtend kwam de oplossing vanzelf. De  actie houdt binnenkort op en kun je de plaatjes alleen nog maar op internet kopen. Probleem opgelost tot de volgende spaaractie, zullen we maar zeggen.

5 March 2009
By on 08:10
Officieel bewezen: ik ben een laatbloeier

Vandaag maar weer eens de test voor ‘Je echte leeftijd’ gedaan. Delaatste keer was 6 jaar geleden en het is grappig om te zien dat veelantwoorden nog niet veranderd zijn.Zo heb ik nog steeds evenveel ‘goede vrienden die ik regelmatig zie’ en precies dezelfde hartslag.

De uitkomst van de test was dat mijn echte leeftijd op 30,9 jaar gesteld werd. Maar volgens mij paspoort ben ik 31,5jaar! Dat betekent dat de test nu dus uitwijst dat ik 0,6 jaar op mijnwerkelijke leeftijd achterloop! Ergens in de afgelopen 31,5 jaar ben ikdus een beetje achterop geraakt.

Naja, als dat betekent dat ik een half jaartje extra in gezondheidkan blijven leven vind ik het prima. En laten we nu de test voor’mentale leeftijd’ maar even niet doen ;-)

Voor de nieuwsgierigen: mijn beste winstpakker is ‘Niet roken’. En ikkan nog het meeste winst behalen door meer krachtoefeningen te doen.Nou…dat zullen we nog wel zien. Over 6 jaar doe ik de test weer!

18 February 2009
By on 08:03
Het leven in de bijstand

Afgelopen week zag ik op TV een item over een gezin (man, vrouw, 2kids) dat in de bijstand zit. Die hadden uiteraard niet veel tebesteden en dat was te zien ook. Alles in huis was wat groezelig,inclusief de bewoners. Maarja, meneer was niet geschikt om te werken enmevrouw ook niet. De kinderen werden daar soms een beetje de dupe van,omdat ze dan op school uitgescholden werden en geen mooie cadeauskregen met Sinterklaas en alleen maar balletjes half-om-half gehaktnaar de kerstviering mee konden nemen.

Toch begon ik mij af te vragen of het in de bijstand echt wel zokommer-en-kwel is. Immers, je kunt je eigen tijd indelen en de hele dagmet je liefje op de bank zitten en de herhalingen van Life and Cookingen Pokemon kijken, terwijl je jezelf ontwikkeld door een boek te lezenof een talencursus te doen dat mede mogelijk gemaakt wordt door hetgratis abonnement op de lokale bibliotheek. En wie nergens heen gaat,hoeft ook nergens geld uit te geven! Ik was al klaar om de uitdagingaan te gaan om een maandje op bijstandsniveau te gaan leven.

Tijdens de lunch legde ik het onderwerp nog maar eens op tafel. Ooknaar aanleiding van mij ervaring in de supermarkt gister, waar deprijzen alleen maar omlaag gaan en het soms voelt alsof ze het gratisweggeven. Ik bedoel 5 euro voor een volle tas exotisch fruit is nietveel. Het leek al mogelijk om lekker te leven terwijl je ‘ff geen centte makken’ te hebt. Natuurlijk is het in de bijstand onmogelijk om metje kids naar de Efteling te gaan, of om een abonnement voor desportschool te nemen. Maarja, bij gebrek aan kids en bij bezit van eenfiets doe dat doe ik toch al niet. Na kort debatteren heb ik mij tochmaar even laten informeren of het echt allemaal zo simpel was als hetleek. Nou, dat is het dus niet.

Bij het Ministerie van Sociale Zaken heb je een mooi overzicht vanalle uitkeringen die je via de bijstand kunt krijgen. Daar leerde ikdat in mijn situatie (alleenwonend tussen de 21 en 65 jaar) recht hadop 885 euro per maand. Dat bestaat uit een bijstands-uitkering,vakantietoeslag en een toelage omdat ik alleen woon. En in Juli krijgik dan nog eens een vakantie extraatje van 150 euro. Maar als je devaste lasten (wonen, energie, internet, verzekeringen) daar nog eensvanaf trekt, dan kom je op een bedrag dat je per maand vrij te bestedenhebt van 160 euro. En dan heb je geen auto, geen krant, geenlidmaatschap van een club of een aanvullende ziektekostenverzekering.Zie het grove rekenvoorbeeld hieronder:

Inkomsten – vaste lasten = vrij te besteden

€ 885.00 – € 728.00 = € 157.00  Dat is dan ongeveer € 35,- per week.

Met andere woorden, wekelijks heb je dan iets meer dan 35 euro tebesteden aan je boodschappen, biertje in de kroeg, cadeau voor eenverjaardag, kleding, kapper, huisdier en aanverwante zaken. Je ziet aldat het dan knap lastig wordt om geld opzij te leggen voor de vakantieof een nieuwe koelkast. Ik dacht dat het niet zo moeilijk was om deuitdaging aan te gaan om een maand op bijstandsniveau te gaan leven.Maar eerlijk gezegd zie ik het helemaal niet zitten! Kun je jevoorstellen dat een verjaardagsbezoekje 1/3 van je weekbudget gaatkosten voor een cadeau? Dat kan echt een ‘ding’ worden voor je. Ga jewel, dan kun je die week niet warm eten, of je moet geen cadeaumeenemen. Maarja, dan voel je je ook bezwaard. En wat nu als je familie60km verderop woont en het wordt kerst? Een treinkaartje is dan ookweer een hap uit je budget en een mooie Nordmann voor in de kamer wordtook een budgettaire uitdaging.

Het sociaal bezig zijn wordt dus vrijwel onmogelijk, waardoor eensociaal isolement op de loer ligt. Want face it, niemand vindt het fijnom zijn handje constant op te moeten houden of zich te excuseren voorafwezigheid van zichzelf, een cadeau of een rondje in de kroeg. Datlaatste is al snel het hele weekbudget. Je ziet al dat je dan heel slimen creatief met je budget om moet gaan om er nog iets van te maken.

Of iets anders eten dan de seizoensgebonden knolgewassen? Nee, geenfrozen fruits, beemsterkaas, appels uit Nieuw Zeeland of die chips waarje minder dik van wordt, fair trade appelsap, franse kaas, een lekkerefles Cava! En dan heb ik de afdeling ‘Biologisch’ voor het gemak maarhelemaal overgeslagen. Dus overdag casino wit met pindakaas en ’savonds hutspot? Leuk voor een dagje , maar geen aantrekkelijkstructureel vooruitzicht. En jezelf wat zaken ontzeggen is danmisschien nog net haalbaar, maar als jij je kinderen vaak iets moetontzeggen, dan lijkt met dat niet gelukkig.

Dus de volgende keer dat ik mij verbaas (en soms stiekem een beetjeerger) aan die mensen die buiten aan het hangen zijn op het moment datik hard werk zal ik mij bedenken dat, indien het mensen in de bijstandbetreffen, het leven voor hen ook geen vrolijke vetpot is. En of eenvoedselbank, gedwongen bollen pellen of verplichte scholing daarinoplossing is, dat weet ik niet. Maar wat wél vast staat is dat eenbeetje empathie voor de wederzijdse waardering in deze zaak geen kwaadkan.

27 January 2009
By on 13:47
Killer headlines

Twee headlines op dezelfde ochtend:

"Albert Heijn neemt explosieve kroketjes terug" en
"Ikea waarschuwt voor vouwgordijn".

Oh help, straks waarschuwt Blokker ons nog voor een bijtgrage broodtrommel! En verandert mijn auto in een bezeten maniak!

20 November 2008
By on 10:44
Guusjes Noodpakket

Minister Guusje Terhorst wil dat iedereen een noodpakket in huis heeft voor als er een ramp komt. Wat zou jij in je zuurkooltonnetje stoppen om de eerste 24 uur  door te komen?!

3 November 2008
By on 10:58
Onder de (Rou)voet gelopen

Als niet-gelovige single heb ik niet zoveel met de persoon Rouvoet. Ikbedoel, het zal best een aardige vent zijn en het is best een prestatiedat hij zijn partij vanuit het donkere christenhoekje in deschijnwerpers van het kabinet heeft weten te krijgen.

Maar dat betekent ook dat alle Bijbelse plannen nu wat meer kanshebben van slagen. Dus het grote gezin als hoeksteen van onzesamenleving komt meer en meer tot wasdom. Als het aan ‘De Rouwvoets’zou liggen krijgen vrouwen lekker jong kinderen (hoezo eigen keuze?),leven we allemaal in gezinnen met vijf kinderen en gaan we om 10 uur ’savonds keurig met de handjes boven de dekens slapen.

Welnu, dat is ieders eigen keuze natuurlijk. Want wat je in jeeigen tijd en in je eigen huis of in je eigen netwerk doet, dat ishelemaal je eigen zaak. Ik kan het wel beperkt vinden, maar ze gaan hungang maar. Dat beperkte heeft overigens voor mij betrekking op heelveel geloofsovertuigingen, omdat ik het idee heb dat mensen devoorschriften uit hun geloof gebruiken om hun eigen leefomgeving tebeperken. Maar dat terzijde en uitzonderingen daargelaten.

Maargoed, waar gaat het hier nu  om? Dat is het feit dat onze Rouvoet het plan gelanceerd heeft voor de ‘dag van het gezin’op 15 mei. Ik denk niet dat onze samenleving daar beter van wordt. Hetzal er namelijk niet voor zorgen dat al die ouders die eigenlijk geenkinderen hadden moeten krijgen ineens goede ouders worden. En het zaler ook niet voor zorgen dat al die ontaarde straatschoffies ineens eendagje bij moeders op schoot gaan zitten. Verder denk ik niet dat ik alsniet-gelovige single op 15 mei ineens besluit een gezin te gaanstichten.

Sterker nog, het gaat alleen maar problemen opleveren. Zie jijjezelf al lopen in De Efteling op 15 mei? Tussen al die blije gezinnen?Ik moet er niet aan denken om op die zonnige lentedag onder de voetgelopen te worden door 5-keer-2-keer-schoenmaat-29! En waar je nu in deaanloop naar Vader- en Moederdag allemaal gerichte reclames zietkrijgen we dat in mei natuurlijk ook. Dus wordt je in elk reclameblokdoodgegooid met spotjes van ‘Vakantiepark Roompot’ (ja het bestaatécht), Tefal gourmetsets, en bonusaanbiedingen op allefamilieverpakkingen bij de kruidenier die ineens even niet meer opalleen de kleintjes gaat letten en krijgen we een marathonuitzendingvan die baby-fluisteraar (creepy-woord allert) met dat rare accent.

Als je blij bent met je gezin vind ik daar helemaal niets mis mee. Maar hou het even lekker voor jezelf.

Danku.

30 October 2008
By on 08:11
HELP!

Je ziet het steeds vaker de laatste tijd. In een goedbedoelde poging dekijkcijfers op te krikken bieden de TV-zenders zich aan als hulp. Eenkleine greep uit het assortiment voor degene die er met eenzelfhulpboekje of vrienden / familie niet meer uit komt:

- Help mijn man is klusser;
- Help mijn man kan niet dansen;
- Hulp bij het opvoeden van kinderen die nog niet kunnen pratendoor een man die zelf ook niet goed kan praten, maar wel weet wat debaby’s denken;
- Hulp door een Nanny die wel streng is, in tegenstelling tot de biologische ouders;
- Hulp door je kinderen naar de woestijn in Utah (VS) te sturen en daar door ex-commando’s af te laten beulen;
- Hulp om iets te worden wat je helemaal niet bent, maar wel wilt zijn, zoals populair, snowboarder of prom queen (MTV’s Made);
- Hulp om geen 200kg meer te wegen.

Zoals bij mij vaker het geval is wordt teveel van het zelfde nogaloverkill en begint mijn brein te fantaseren over wat de zondagse zappernog meer voor zijn kiezen gaat krijgen. Een greep uit de antwoorden diezo in mij op komen:

- Help mijn vrouw kan niet paaldansen;
- Help mijn hond stopt niet met blaffen;
- Help mijn man kan niet eten zonder te boeren;
- Hulp om met kerst minder lang bij je schoonfamilie te moeten zitten.

Dan vraag ik mij ook meteen af hoe dat dan vroeger ging, in de tijddat deze programma’s er niet waren. Moesten ouders hun kind ineens zelfgaan opvoeden en vrouwen met de deegroller hun man motiveren om debadkamer af te timmeren? En moesten mensen toen nog zelf bedenken dathet verstandig was om minder te eten en meer te bewegen als ze het ideekregen dat hun knieen bezweken onder het gewicht? Gelukkig hebben wedaar nu de TV voor…

14 July 2008
By on 12:29
Consuminderen

Vandaag las ik dat mensen zich in huis ondermeer ergeren aan te weinig bergruimte.

Is dat niet gewoon een kwestie van minder troep kopen…?

25 April 2008
By on 07:26
Genaaid als werkende klasse

Voor mijn werk word ik geacht in alle uithoeken van het land inzetbaar te zijn. Daarom beschik ik over een comfortabele auto die mij, indien het overige verkeer mij niet tegenhoud, snel en comfortabel op de plaats van bestemming brengt. Maar soms biedt die comfortabele auto geen uitkomst. Want als je in de spits in het centrum van een grote stad moet zijn, dan is het in een aantal gevallen beter om het openbaar vervoer te nemen.

Binnenkort moet ik vanuit Noord-Holland naar het centrum van Den Haag om daar mijn kunsten te vertonen. Nu is zowel het bereiken van het Binnenhof als het parkeren daar een nogal tijd- en geldrovende bezigheid. Gelukkig is er langs de A44 een zogenaamd "Transferium" waar je de bus kunt pakken om 30 minuten later in hartje Den Haag uit te stappen. Die combi transferium-buslijn is gemaakt om het autoverkeer op dat traject te verminderen. Niets mis mee, zou je zeggen. Dus ik was deze optie al aan het overwegen.

Maar nu komt het rare. Om de druk op de stad te verminderen zijn er hoge parkeertarieven. Het alternatief is dus die bus. Maar wat schertst mijn verbazing: er geldt een toeslag voor die buslijn als je er in de spits gebruik van wilt maken!! Dus ik sta op het punt om te zorgen dat er een auto minder in de file staat en er een auto minder het straatbeeld van Den Haag ontsiert, maar met het heffen van een toeslag voor dit soort goedwilligen worden zij toch weer de auto in gejaagd? Het alternatief is om dat stuk dan te gaan fietsen, maar dat is voor mij geen optie. Want ik ga natuurlijk niet met 3-delig pak en laptop drie kwartier op de fiets zitten om bezweet bij een klant aan te komen.

Ik vind dit de wereld op zijn kop en het lijkt erop dat dit weer een mooie manier is om de werkende klasse linksom en rechtsom geld uit de beurs te kloppen. Ik zie niet in hoe reizigers of milieu profiteren van zo’n ‘spitstoeslag’. Want face it, het gros van de mensen moet toch in de spits reizen? Ik vind het vooral een vuile streek omdat er geen alternatief is waarvoor ik kan kiezen. Want als zakelijke dienstverlener kan ik niet kiezen om 40u per week te werken buiten kantoortijden. Ik kan dus kiezen voor mijn bijdrage aan een langer file, of tegen een toeslag, kiezen voor het milieu. Ik zou juist geld toe moeten krijgen als ik die bus neem!

Ik betaal toch ook niet meer aan UPC omdat ik naar een programma kijkt waar heel Nederland op dat moment naar kijkt. En mijn brood is op zaterdag toch ook niet duurder, omdat het dan drukker is bij de bakker?

Als ze die toeslag nu een schrappen en lekkere koffie gaan serveren op het transferium, dan hoor je mij niet meer klagen. En tot die tijd wordt dit mijn bijdrage aan de gesprekken als het onderwerp "Zeiken over de overheid en alles wat daarmee te maken heeft" op feesten en partijen aan de orde komt. U bent gewaarschuwd.

17 April 2008
By on 10:00